Prentsa aretoa
Agiriak
Argitaratutako azkenak
-
2012/05/15
- Mota: Iritzia
- Komunikabidea: Diario de Noticias de Álava
En el Pleno de abril del Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz, el PNV presentó una moción en la que se instaba al Gobierno Vasco a la urgente tramitación del Perímetro de Protección del Acuífero de Subijana ante la Confederación Hidrológica del Ebro y su incorporación al correspondiente Plan. El texto fue aprobado por todos los grupos políticos, salvo por el socialista, que se abstuvo para sorpresa de propios y extraños.
Quizás alguien se pregunte por qué es importante que se establezca un perímetro de protección en torno al acuífero de Subijana. Pues porque tiene un valor estratégico muy considerable al garantizar el suministro de agua al 50% de la Comunidad Autónoma Vasca en períodos de sequía moderada y extrema (a día de hoy no disponemos de otras alternativas). Y porque disponer de esta figura de protección permite establecer un área en la que de forma progresiva se restringen o prohíben actividades potencialmente contaminantes. Es decir, actúa fundamentalmente de modo preventivo.
Una figura de protección como ésta prevé los posibles riesgos de contaminación, estableciendo una tabla de restricciones de actividades que puedan afectar tanto a la calidad como a la cantidad de agua. Además, tiene en cuenta la evolución previsible de la demanda de agua, establece sistemas de alerta mediante la implementación de redes de vigilancia y control de calidad del agua, etc. Y es que la prevención, como en casi todos los ámbitos, es más barata que tener que descontaminar un acuífero, labor por otra parte que, según los expertos, es muy difícil si no imposible de conseguir. Y recordemos que el acuífero de Subijana es nuestro único recurso estratégico para períodos de sequía.
De forma paralela, en Araba estamos inmersos en la controversia de fracking sí/fracking no y no podemos olvidar que el proyecto Enara afectará directamente a nuestro acuífero. En las recientes jornadas sobre este asunto, muy escoradas hacía el lado del sí, quedaron algunas ideas claras: el impacto cero no existe y pese a la negativa de unos, otros dan cuenta de accidentes con vertidos y contaminación. También quedó claro que los diferentes técnicos de aguas están preocupados por los riesgos que conlleva esta técnica de fracturación hidráulica y la imposibilidad de determinarlos por la falta de información relevante (qué sustancias químicas se utilizarían, cuántos pozos se perforarían, cuál sería la ubicación de los mismos…). Y, por supuesto, tampoco se ha considerado relevante disponer de la evaluación de impacto ambiental. En fin, necesitamos transparencia total para que la ciudadanía, los movimientos sociales y las administraciones implicadas puedan disponer de una información clara y posicionarse.
Con toda esta polémica, el viceconsejero de Energía del Gobierno Vasco, sr. Garmendia, se ha visto obligado a suavizar su posición: si los informes medioambientales no son favorables, no se seguirá adelante; es importante el permiso social, no importa tener que esperar a tener toda la información sobre la mesa,… Pues bien, si esa es su disposición de verdad -de verdad de la buena- seguramente no tendrá ningún problema para que, atendiendo a lo aprobado por el Pleno del Ayuntamiento de Vitoria-Gasteiz, la Agencia Vasca del Agua URA dé prioridad y carácter de urgencia al Perímetro de protección del acuífero de Subijana y lo presente en la CHE para su aprobación e incorporación en el futuro Plan Hidrológico del Ebro para el horizonte 2011-2015. Lo tienen fácil porque disponen de muchísima información, estudios al respecto y, otra cosa fundamental, personal especializado y competente.
Lo complicado es lo otro, la voluntad política. Y es que en todo esto entran en liza los intereses industriales, en este caso energéticos, y los de la protección del agua y el medio natural. Y conjugar ambos es harto complicado. Seguro que habrá buen debate entre los departamentos gubernamentales de Industria y los de Medio Ambiente, además de los organismos que gestionan los recursos hidrológicos, tanto en la Administración del Estado como en la de la CAV.
Sin embargo, acabamos de conocer un último dato preocupante: la presentación por parte del Gobierno López de una proposición de cambio de la Ley de Conservación de la Naturaleza para que se permita la extracción minera en parques naturales, lo que afectaría a los Montes de Vitoria. Todo parece indicar que acabarán ganando los criterios energéticos frente a los de preservación de los recursos naturales. Lamentablemente, el escenario presagia un buen futuro para el fracking en Araba y peor para la biodiversidad de nuestro territorio.
Por cierto, contaba al principio de este artículo que el PSE se abstuvo en el Pleno mostrando un papel que no decía lo que decían que decía. Su interés estaba en que en lugar de redactar URA (administración vasca) el documento de perímetro de protección, lo hiciera directamente la Confederación Hidrográfica del Ebro (administración del Estado). Como no se aceptó, los socialistas se abstuvieron. ¿A qué temen? ¿No será que no querían poner en evidencia las discrepancias, más que posibles, entre los diferentes departamentos del Gobierno Vasco en manos del PSE?
-
2012/05/15
EAJ-PNV 16/2012 Erret Lege Dekretuaren aurrean
- Mota: Prentsa oharra
EAJ-PNV ESTATUKO OSASUN SISTEMAREN JASANGARRITASUNA BERMATZEKO ETA PRESTAZIOEN KALITATEA ETA SEGURTASUNA HOBETZEKO NEURRIAK BILTZEN DITUEN 16/2012 ERRET LEGE DEKRETUAREN AURREAN
ELD honek aurretik ematen zen egoeraren eraldaketa sakona suposatzen du, konplexutasun teknikoa suposatzen du, eta zail gertatuko da martxan jartzea, batez ere, horretarako ezarri diren epeetan.
Autonomi Erkidegoen eta Gobernu Zentralaren arteko gatazka iturri izango da, erreforma inolako adostasunik eta koordinaziorik gabe egin delako.
Ezartzen diren neurri gehienek oinarrizko adostasun sozialak apurtzen dituzte, gizarte mailan eta Estatu osoko osasun politikan.
Erreforma inolako adostasunik gabe egin da, CISNS erakundeko kideek ELD honetan bildutako alderdi guztiek ezagutu gabe. Erreforma dekretua baino, gehiago da murrizketa eta doikuntza dekretua, irizpide ideologikoetan oinarritua, eta osasuna berdintzeko nahiarekin.
Erreformak hustu egiten ditu Konstituzioan, Gernikako Autonomia Estatutuan, Kontzertu Ekonomikoan eta Euskadin Osasuna Arautzeko onartutako gainerako lege orokorretan aurreikusitako eskumen autonomikoak, autogobernu hori zaintzeko klausularik sartzen ez duelako,ez arreta emateko berme fondoan ezta farmaziako gastuak handitzen dituzten PFEZ tarte-uneetan ere.
Osasun unibertsala eta zerga bidez ordaindua izatetik igarotzen gara Segurantza Sozialera lotutako eredua izatera, hau da, atzera pausu handia ematen da egoera ahulenean dauden pertsonen oinarrizko eskubideak kaltetzen dituena: alargunak, kotizatu ez duten 26tik gorakoak, pentsiodunak, etorkinak,... Honek guztiak unibertsaltasun eta dohakotasun printzipioan eta zerbitzu publiko izatean oinarritzen den euskal osasun eredua desitxuratzen du.
Honek funtsean bilatzen duena da osasun arreta Euskadiko eskumen esparrutik ateratzea, eta Segurantza Sozialaren kudeaketa ekonomikoaren sisteman sartzea. Horrela eginik, Estatuak, Segurantza Sozialaren eskumenen irakurketa murriztailea eginez, eskumen horiek Osasun sistemara sartu nahi ditu arlo horretan ditugun eskumenak kenduz. Osasun sistemaren administratzaile izatera igarotzen gara.
Atzerritarren legea degradatzen da eta erroldatutako atzerritarrei ematen zaien babesa murrizten da; esan genezake errolda baino, egoitza fiskal edo legala exijitzen dela. Horrela, gizarte talde handi bat babesik gabe geratuko da. Neurri demagogikoa eta guztiz arbuiagarria moralaren eta etikaren ikuspuntutik . Gainera, halako egoerek egiazko arriskua eragingo dute osasun publikorako, eta larrialdi zerbitzuak kolapsatu egingo dira eta gure osasun profesionalak dilema etikoaren aurrean egongo dira. Ez dugu ahaztu behar honek guztiak gizarte kohesioari eta gizaki eskubideei egiten dien kaltea.
Prestazioen kartera berregituratzen da, oinarrizkoa denaren eta ez denaren arteko ezberdintasuna ezarrita; etorkizunera begira, hori izango omen da katalogotik prestazio berriak ateratzeko edo kopago berrietarako mekanismoa.
Farmaziako prestazioaren kopagoa modifikatzen da, pentsiodunen taldea sartuta, oraingo ekarpen portzentajeak modifikatuta eta ospitaletan anbulatorio- erregimenetan ematen diren botiken kopagoa sartuz . Alor honetan zazpi hiritar kategoria ezartzen dira.Beste alde batetik, kopago berriak aurreikusten dira produktu dietetikoetan, osasun garraio ez premiazkoan eta prestazio ortoprotesikoan, eta ez da argi geratzen prestazio bildumaren berrantolaketarekin batera, prestazio gehiago aldatuko ote diren ala ez. Kopago hau bidegabea da zergen ikuspuntutik, Gobernuak esandakoaren alderantzizkoa gertatzen baita; gehiago ez dute ordainduko gehien dutenek, baizik eta ahulenek, gaixoek eta bereziki gaixotasun kronikoak dituztenek.
ELD hau memoria ekonomikorik gabe tramitatu da . Ez dago arau horiek uztez eragingo dituen onura ekonomikoak egiaztatzeko oinarri ezagun eta errealik.
Aurreikuspenen arabera EAEn arauan biltzen diren neurri hauek, hasierako eragin ekonomikoa izango dute, arauaren garapen osoaren kontura suposatuko baitute 53,5 milioi euroko kopurua. Alor honetan ezin da baztertu Arreta Bermatzeko Fondoaren aplikazioak izan dezakeen eragina.
ELD hau EAEko Administrazioak berak aplikatzeak egoera hobetuko lukeen ala ez ikusteko, beharrezkoa izango litzateke azterketa juridiko sakona egitea.
Osasun alorreko eskumenak Euskadirentzat suposatu izan du gure hiritarrentzako kalitatezko arreta eta ongizatea, eta horiek mantentzen jarraitu nahi dugu (erreformarekin ezinezko gertatuko litzateke). Ahalegin handia kostatu izan zaigu gure osasun sistema orain dagoen maila altura eramatea, erdietsi ditugun lorpen eta arreta kalitatearekin, eta gainera sistemaren beraren jasangarritasuna lortu dugularik. Arduratsu jokatu nahi dugulako, ezin dugu gure eskumena zapaltzerik onartu.
Euskadi ez da Estatuko zorraren erantzule, eta euskal hiritarrok ez ditugu PP eta PSOE alderdiek ekonomia eta finantza alorretan eragin dituzten arazoen ondorioak ordaindu behar.
Laburbilduz eta amaitzeko, ez da batere bidezkoa Euskadin hainbesteko esfortzua eskatu digun Ongizate Eredua Erret Lege Dekretu bidez beheratzea. Erret Lege Dekretu hau ez da gure erakundeetako ordezkariekin negoziatu eta adostu, eta gainera gure eskumenen gainetik egiten du. Gure Osasun Sistema mantentzen jarraitu nahi dugu eta bere jasangarritasunarekin dugun konpromisoa aldarrikatu nahi dugu.
Honengatik guztiarengatik EAJ-PNVk Erret Lege Dekretu honen kontra bozkatuko du datorren ostegunean, Diputatuen Kongresuko osoko bilkuran. Bestalde, EAJ-PNV-k eskatzen dio Patxi Lópezen gobernuari bere esku dagoen guztia egiteko Euskadiko osasun zerbitzuak ez daitezen kaltetuak izan.
-
2012/05/09
Erosteko aukera ematen duen alokairua
- Mota: Iritzia
- Komunikabidea: Diario de Noticias de Álava
Etxebizitza politika lehentasunezkoa da EAJ-PNV udal taldearentzat. Legealdiaren hasiera-hasieratik esaten ari gara Vitoria-Gasteizko etxebizitzaren arazoa aldatu egin dela azken urte hauetan. Egun, etxeen garestitasunaren eta eskaintza faltaren ordez, beste oinarrizko bi zailtasun dauzkate, bai etxebizitza bat eskuratu nahi duten pertsonek, bai dagoeneko babes ofizialeko pisua eskuratu berri dutenek.
Batetik, badaude akaberen eta etxebizitza berrien materialen kalitateari buruzko arazoak, bidegabeko atzerapenak pairatzea, kooperatibistek pairatutako gehigikeriak,… Arazo horiek ekiditeko asmoz, proposatu genuen etxebizitza udal bulego bat sortzea, lau betebehar izango dituena: a) honen inguruan sortzen diren arazo guztien erregistroa egitea; b) peritutza zerbitzua eskaintzea; c) aholkularitza zerbitzua ematea; eta azkenik, d) bulego honek laugarren helburu bat dauka, hau da, hirian hutsik dauden bigarren eskuko 10.000 etxebizitzak merkatura ateratzeko plana planteatzea, egoeraren diagnostiko zehaztu batetik abiatuz. Hau dena kontuan hartuta, ezinbestekotzat jotzen dugu etxebizitza hauek erabiltzea etorkizuneko eskaria asetzeko. Etxebizitza udal bulegoa Ensanche 21 udal elkarteak martxan jarri zuen martxoan, eta oraindik bere emaitzak aztertzeko goiz den arren, oso harrera ona izan du.
Bestetik, bigarren oztopo nagusi bat aurkitzen dugu etxebizitza politikaren inguruan aritzen garenean: hipoteka lortzeko zailtasuna, krisialdi ekonomikoaren ondorioz estutasun egoeran egoteagatikoa. Horrek oztopatzen du etxebizitzarako sarrera edota etxebizitzaren kreditoari edo alokairuari aurre egitea. Arazo honen eragina ezagutze aldera, proposatu genuen ikerketa bat jorratzea jakiteko azken lau urteetan zehar zenbat pertsonak uko egin dioten babes ofizialeko etxebizitza bati, zein den persona horien profila eta zeintzuk diren uko egitearen arrazoiak.
Ikerketa hori Ensanche 21 udal elkarteak egin zuen eta horren arabera, azken 4 urteotan 3.193 gasteiztarrek Babes Ofizialeko Etxebizitza bati uko egin diote. Horietatik, %60k arrazoi ekonomikoak argudiatzen zituen. Hots, ia 2.000 gasteiztarrek Babes Ofizialeko Etxebizitza bat lortu nahi dute, baina ezin dute finantzazio arazoak direla medio. Beraz, krisialdi ekonomikoaren ondorioz sortu diren estutasun egoerak eta kreditua lortzeko zailtasunak Vitoria-Gasteizko etxebizitzaren eskari erreala estaltzen ari dira.
Hori gertatzen den bitartean, Gasteizko babes ofizialeko bostehun etxebizitzak baino gehiagok ez dute jaberik aurkitzen, behin eta berriro zozketatu arren. Beraz, gure ikuspuntutik, arazoa ez datza eskaera gutxiegi egotean edo eskaintza gehiegi egotean, eskaera eta eskaintza bakar bat ez etortzean baizik. Datuak ikusita, arazoa da etxebizitzaren eskaintza ez datorrela bat eskariaren ezaugarriekin. Eta horixe zuzendu behar dugu, Gasteizko udalerriari dagokionez, behintzat. Eskaria eta eskaintzaren arteko oreka puntua lortu nahian, zuzenketa kualitatiboa egin behar da, ez kuantitatiboa. Izan ere, gaur egun badugu Gasteizen babes ofizialeko etxea nahi baina erosi ezinik dabilen jende asko. Eta gainera, pertsona hauek sartzeko aukera izango lukete, beste formula batzuk garatuz gero. Eta beste formula horien artean hauxe dago: erosteko aukera ematen duen alokairua.
Formula honekin pertsonek alokairu eskuragarri bat ordainduko lukete hasiera batean eta, geroxeago, aukera izango lukete etxea erosteko, alokairuan ordaindutako zati handi bat deskontaturik.
Erosteko aukera ematen duen alokairu formula hori EAEko eraikinak birgaitu eta hiria berroneratzeko 2010- 2013 plan estrategikoan ere agertzen da. Horrela, plan horrek parte-hartzearen bidez jasotzen duen akzioetako bat da, baliabideak ahal den neurrian alokairura orientatzeko asmoz.
Guk planteatzen dugu programa hori garatzea Gasteizen esleitzeke geratzen diren babes ofizialeko etxebizitzekin. Horretarako aldaketa txikia egin beharko litzateke 39/2008 Dekretuan, martxoaren 4koa, babes publikoko etxebizitzen araubide juridikoari eta etxebizitzaren eta lurzoruaren inguruko finantza neurriei buruzkoa, hain zuzen ere.
EAJ-PNV udal taldeak neurri horri oso egokia deritzogu, etxebizitza-politika hankaz gora jarri gabe, tokiko eskatzaile tipologia guztiei erantzuna ematen dielako, nahiz babes ofizialeko etxebizitza bat erosi nahi eta ahal dutenei, nahiz erosi nahi baina ezin dutenei, zein alokairuan baino eskuratu nahi ez dutenei. Horretaz gain, erantzun eraginkorra emango genieke egun saltzeke geratzen diren babes ofizialeko pisuei.
Agiri gehiago
Hemeroteka
Praktika eredugarriak
Elkarrizketak
2012/04/08Entrevista a Iñigo Urkullu (Deia.)